ابروها قاب پنجره چشم ها هستند و با گذشت زمان، روند شکل دادن آنها به شدت تغییر کرده است.
دهه 1920
- ابروهای بسیار نازک و شبیه نخ
- بلند و قوس دار
- برای شباهت به ستارگان فیلم صامت مانند کلارا بو
متاسفانه، این روند باعث آسیب دائمی فولیکول های موی ابرو در بسیاری از زنان شد.
دهه 1930
ابروهای طبیعی تر
احیای علاقه به زیبایی طبیعی، به ابروهای پرتر و طبیعی تر منجر شد.
دهه 1940
ابروهای پهن و پر
ابروهای پهن و پر شبیه به ابروهای دهه 1930، اما ضخیم تر و با قوس کمتری بودند.
در دنیای زیبایی، ابروها نقش مهمی در قاب بندی صورت و ایجاد بیان دارند.
در طول دهه ها، روندهای ابرو به طرز چشمگیری تغییر کرده است و سبک های مختلفی را منعکس می کند.
دهه 1920: ابروهای نازک و کمانی
در دهه 1920، زنان ابروهای خود را به صورت نازک و کمانی برمی داشتند تا با نگاه فلاپر خود مطابقت داشته باشد.
آنها از تیغ و موچین استفاده می کردند تا ابروهای خود را به شکل هلال شکل باریک درآورند.
دهه 1930: ابروهای ضخیم و طبیعی
با تغییر سلیقه زیبایی در دهه 1930، ابروهای ضخیم تر و طبیعی تر محبوبیت پیدا کردند.
زنان اجازه دادند که ابروهای خود به طور طبیعی رشد کنند و فقط شیب آنها را کمرنگ کردند.
دهه 1940 و 1950: ابروهای قوس دار و کشیده
در دهه های 1940 و 1950، ابروها همچنان ضخیم بودند، اما قوس های بلندتر و باریک تری پیدا کردند.
این شکل ابرو، ظاهری جذاب و زنانه ایجاد کرد.
ابروها یکی از مهمترین اجزای صورت هستند که میتوانند به طور چشمگیری ظاهر ما را تغییر دهند. در طول دههها، روندهای ابرو به طرق مختلفی تکامل یافته است و هر دوره با سبک منحصربهفردی مشخص شده است.
دهه 1920: ابروهای باریک و قوس دار
در دهه 1920، ابروهای باریک و قوسدار با الهام از ستارههای سینمای صامت محبوب شدند. این ابروها به دقت با موچین برداشته شده و یک قوس تیز و اغراقآمیز ایجاد میکردند.
دهه 1950: ابروهای پرپشت و به هم پیوسته
در مقابل ابروهای باریک دهه 1920، دهه 1950 شاهد ظهور ابروهای پرپشت و به هم پیوسته بود. این ابروها به طور طبیعی پر شده و فقط کمی مرتب شده بودند تا شکل طبیعی خود را حفظ کنند.
دهه 1980: ابروهای پهن و زاویهدار
دهه 1980 با معرفی ابروهای پهن و زاویهدار مشخص شد. این ابروها با لبههای تیز و زاویهدار مشخص میشدند و اغلب به سمت بالا شانه میشدند.
روندهای ابرو در طول دهه ها
ابروها یکی از مهمترین اجزای چهره هستند که میتوانند ظاهر یک فرد را به طور چشمگیری تغییر دهند. شکل و اندازه ابروها با گذشت زمان تغییر کرده و تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند مد، زیبایی شناسی و فرهنگ بوده است.
دهه 1920
در دهه 1920، ابروهای باریک و پررنگ که شبیه هلال ماه بود، مد بود. این شکل ابرو توسط ستاره های سینمای صامت مانند کلارا بو و جین هارلو شد.
باریک کردن ابروها در این دوران یک روند دردناک و وقت گیر بود که اغلب شامل کندن، اصلاح یا اپیلاسیون بود.
دهه 1930
در دهه 1930، ابروها کمی ضخیم تر و طبیعی تر شدند. شکل طبیعی ابرو که اغلب با بهرهگیری از مداد یا پماد برجسته می شد، محبوبیت یافت.
این روند بیشتر تحت تأثیر ستاره های سینمایی مانند بت دیویس و گریس کلی بود که ابروهای ضخیم و پرپشتی داشتند.
ابرو یکی از مهمترین ویژگی های صورت است که به قاب بندی چشم ها و بیان احساسات کمک می کند. روندهای ابرو در طول دهه ها به سرعت تغییر کرده است و هر دوره زیبایی منحصر به فرد خود را داشته است.
دهه 1920: ابروهای نازک و کشیده شده
ابروهای نازک و کشیده شده، مشخصه دهه 1920 بود. این ابروها با برداشتن موهای زیاد از دو طرف و ایجاد قوس مشخص در مرکز شکل می گرفتند. این روند از ستاره های فیلم صامت مانند کلارا بو و جون کرافورد الهام گرفته شد.
این روند تا اوایل دهه 1940 ادامه داشت و به عنوان یکی از نمادین ترین روندهای زیبایی آن دوره شناخته می شود.
دهه 1940 و 1950: ابروهای ضخیم تر و طبیعی تر
در دهه های 1940 و 1950، روند ابرو به سمت طبیعی تر شدن تغییر کرد. زنان شروع به پر کردن ابروهای خود کردند و به دنبال ابروهای ضخیم تر و پهن تری بودند. این روند توسط ستاره هایی مانند مارلین مونرو و الیزابت تیلور رایج شد.
در دهه 1950، ابروها اغلب زاویه دارتر بودند، با قوس مشخصی در مرکز. این روند تا اوایل دهه 1960 ادامه داشت.
ابروها نقش مهمی در بیان چهره و تکمیل آرایش دارند. روندهای ابرو در طول دهه ها به طور قابل توجهی تغییر کرده اند و هر دوره سبک متمایز خود را داشته است.
دهه 1920
ابروهای نازک و قوسی در دهه 1920 مد بودند. با الهام از ستاره های فیلم صامت، زنان ابروهای خود را تا حد امکان نازک می کردند و انتهای آن را به سمت بالا قوس می دادند.
دهه 1930
ابروها در دهه 1930 کمی ضخیم تر و پرتر شدند. شکل قوسی همچنان محبوب بود، اما ابروها کمتر نازک می شدند و انتهای آن گردتر می شد.
دهه 1940
ابروهای دهه 1940 کاملا پر و طبیعی بودند. زنان از محصولات ژل ابرو برای مرتب کردن و پر کردن ابروها استفاده می کردند و هدف از این روند ایجاد ظاهری طبیعی و دخترانه بود.
دهه 1950
ابروها در دهه 1950 ظاهری جسورانه و گربه ای داشتند. ابروها نازک بودند و با زاویه تند به سمت بالا قوس داده می شدند و به صورت ظاهری بسیار نمایشی می دادند.
دهه 1960
ابروهای طبیعی و پر در دهه 1960 مد شدند. زنان ابروهای خود را دیگر نازک نمی کردند و به جای آن به دنبال مدل های صاف و گرد بودند.
دهه 1970
ابروهای دهه 1970 ترکیبی از ترندهای قبلی بود. برخی از زنان به ابروهای پر دهه 1960 وفادار ماندند، در حالی که برخی دیگر ابروهای نازک تر و قوسی تر دهه های 1940 و 1950 را ترجیح می دادند.
دهه 1980
ابروهای پهن و زاویه دار در دهه 1980 رایج شدند. این ابروها پر و پررنگ بودند و ظاهری قدرتمند و جسور ایجاد می کردند.
دهه 1990
ابروهای نازک و اصلاح شده بار دیگر در دهه 1990 مد شدند که تا اواسط دهه 2000 ادامه داشت. ابروها تا حد امکان نازک می شدند و شکل قوسی مشخص داشتند.
روندهای ابرو در طول دهه ها
ابروها یکی از ویژگیهای متمایز صورت هستند که میتوانند تأثیر زیادی بر ظاهر داشته باشند. در طول دههها، روندهای ابرو به طور چشمگیری تغییر کرده است و هر دههای سبک منحصر به فرد خود را داشته است.
دهه 1920
در دهه 1920، ابروهای نازک و کمانی شکل مد بود.
این ظاهر الهام گرفته از بازیگران فیلم های صامت مانند کلارا بو و مری پیکفورد بود.
دهه 1930
در دهه 1930، ابروها پرتر و طبیعی تر شدند.
این ظاهر توسط بازیگرانی مانند ژان هارلو و کارول لومبارد محبوب شد.
روند ابرو در طول دهه ها همواره در حال تحول بوده و هر دهه سبکی منحصر به فرد را با خود به همراه داشته است.
در دهه 1920، ابروهای نازک و قوسی شکل نمادی از مد روز بودند. زنان با بهرهگیری از موچین ابروهای خود را به شکل نیمه ماه درمی آوردند.
دهه 1930
در دهه 1930، ابروهای طبیعی تر و پرپشت تر محبوبیت پیدا کردند. زنان ابروهای خود را به شکل قوسی شکل دادند اما بر خلاف دهه قبل، از نازک کردن بیش از حد خودداری کردند.
در دهه 1940، ابروهای پهن و پررنگ به عنوان نمادی از زیبایی مورد توجه قرار گرفتند. زنان با بهرهگیری از مداد ابرو ابروهای خود را پرپشت تر نشان می دادند.
دهه 1950
در دهه 1950، ابروهای نازک و قوسی شکل بار دیگر ترند شد. آدری هپبورن به عنوان نماد مد، نقش مهمی در محبوبیت این سبک ایفا کرد.
در دهه 1960، ابروهای طبیعی تر و پرپشت تر دوباره به مد بازگشت. زنان ابروهای خود را به شکل طبیعی خود رها کردند و تنها به مرتب کردن آنها پرداختند.
در دهههای گذشته، ابروها نقش برجستهای در زیبایی و بیان خود داشتهاند، و روند آنها به طور چشمگیری تغییر کرده است.
در دهه ۱۹۲۰، ابروهای نازک و کمانی مد شد که زنان آنها را با موچین برمیداشتند. این سبک به عنوان نمادی از ظرافت زنانه تبدیل شد.
دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰
در این دههها، ابروهای ضخیمتر و پرتر دوباره رواج یافتند. زنان شروع به پوشاندن موهای نازک طبیعی ابروهای خود با مداد ابرو کردند.
در زمان جنگ، زنان به دنبال راحتی بودند و ابروهای خود را کمتر برداشتند. در نتیجه، روند ابروهای طبیعیتر در دهه ۱۹۵۰ پدید آمد.
دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰
دهه ۱۹۶۰
در این دهه، ابروهای ضخیم و برجسته، به ویژه در بین جوانان طرفدار جنبش هیپی، مد شد. افراد ابروهای خود را شانه میزدند و اغلب از ریمل برای تیره کردن آنها استفاده میکردند.
در دهه ۱۹۷۰، ابروهای طبیعی همچنان محبوب بودند، اما سبکهای جسورانهتری نیز ظاهر شدند، مانند ابروهای پرپشت و صاف.
روندهای ابرو در طول دهه ها
ابروها میتوانند تأثیر زیادی بر ظاهر کلی شما بگذارند. در طول دهه ها، روندهای ابرو به طور قابل توجهی تغییر کرده است و بازتابی از استانداردهای زیبایی و فرهنگی زمانه خود بوده است.
دهه ۱۹۲۰
در دهه ۱۹۲۰، ابروهای لاغر و کمانی مد روز بودند. این ابروها با بهرهگیری از موچین و قیچی به دقت برداشته می شدند و به ظاهر چشم ها عمق و جذابیت می دادند.
با محبوبیت روزافزون فیلم های صامت، هنرپیشه ها و ستاره های سینما این روند را زه کردند و خانم ها در سراسر جهان از آن پیروی کردند.
دهه ۱۹۵۰
در دهه ۱۹۵۰، ابروها پرتر و طبیعی تر شدند. این تغییر با محبوبیت آدری هپبورن، بازیگر آمریکایی که دارای ابروهای پرپشت و بدون فرم مشخص بود، همراه بود.
زنان در این دوره به جای برداشتن بیش از حد ابروها، با برس هایی آنها را به سمت بالا شانه می زدند تا ظاهری پرتر ایجاد کنند.
دهه ۱۹۹۰
در دهه ۱۹۹۰، ابروها دوباره باریک و کمانی شدند. این روند با ظهور ابرمدل هایی مانند کیت ماس و نائومی کمپبل آغاز شد.
ابروهای باریک و کمانی، ظاهری جسورانه و چشم نواز به چهره می بخشیدند و در تضاد با آرایش چشم های تیره و لب های نود بسیار محبوب شدند.
دهه ۲۰۰۰
در دهه ۲۰۰۰، ابروها پرتر و طبیعی تر شدند. این تغییر تحت تأثیر ستاره هایی مانند جنیفر لوپز و بیانسه قرار گرفت که دارای ابروهای پر و بدون فرم مشخص بودند.
زنان در این دوره بار دیگر به برداشتن کمتر ابروها روی آوردند و با ژل یا سایه ابرو به آنها حجم بیشتری دادند.
در سال های اخیر، روند طبیعی بودن ابروها رواج پیدا کرده است و زنان بیشتر بر ابروهای سالم و پرپشت بدون فرم مشخص تاکید می کنند.
[یکشنبه 1403-11-21] [ 07:27:00 ب.ظ ]
|